Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Ο Θάνος Κεσανλής για το 14 της #blogovision2016

14. The Divine Comedy - Foreverland

Η αλήθεια είναι πως καλλιτέχνες σαν τον Neil Hannon τους έχουμε ανάγκη για να ξεπεράσουμε τα ζόρια της χρονιάς. Η ειλικρίνεια των στίχων του σε συνδυασμό με τις βαριές κλασικίστικες ενορχηστρώσεις, που είναι σχεδόν πάντα πάνω από τα κλασικά όργανα ενός ροκ σχήματος, είναι για εμάς που τον αγαπάμε μια όαση απίστευτης ανάπαυσης και ανακούφισης.

Ακούγοντας τα albums του νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε ταινία του Woody Allen γυρισμένη στην Αγγλία με soundtrack γραμμένο από τον Burt Bacharach. Η γραφή του είναι καθαρόαιμη αγγλική, πνευματώδης και συνάμα μελαγχολική, τόσο αισιόδοξη, αλλά και τόσο πεσιμιστική, που απαιτεί αφοσίωση αν θελήσεις να τον ακούσεις.
Στο Foreverland ακολουθεί όλα τα κλασικά του κόλπα κατά γράμμα. Από τους σχεδόν Μορισεϊκούς τίτλους των τραγουδιών και τους στίχους που θα ζήλευε ο Jarvis Cocker, ως την ενορχήστρωση- παρακαταθήκη του George Martin, παρουσιάζει ένα σύνολο κομματιών υπέροχης chamber pop μουσικής. Αγαπημένη στιγμή του δίσκου το υπέροχο "To The Rescue". Σε όποιον από εσάς αρέσει, είμαι σίγουρος ότι θα αναζητήσετε και τα προηγούμενά του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου